zaterdag 7 februari 2015

Saturday Struggles: wachtwoorden

Log in. Twee woordjes die het voor elkaar krijgen om mij harder te laten nadenken dan een wiskunde som. Was het nu met of zonder uitroepteken. Met of zonder hoofdletter. En welk van mijn drie wachtwoorden had ik eigenlijk gebruikt? Meestal, na een stuk of 6 pogingen, heb ik eindelijk de juiste gevonden. Maar soms, na 12 pogingen en al mijn combinaties geprobeerd te hebben, staat er nog steeds: Dit wachtwoord is niet juist. Moedeloos gaat mijn muis dan naar: wachtwoord vergeten en verschijnt niet veel later de zin: uw nieuwe wachtwoord is naar uw emailadres verstuurd, op mijn scherm. En dan begint de ellende pas echt.

Op mijn eigen laptop klik ik heel vrolijk op het mail icoontje en ben ik, pats boem magie, ingelogd. Bij computers die niet mijn eigendom zijn, is dat een ander verhaal.
1ste poging: wachtwoord onjuist.

2de poging: wachtwoord onjuist.
 3de poging: wachtwoord onjuist. Controleer of u het wachtwoord voor uw Microsoft-account gebruikt heeft.
4de poging: wachtwoord nog steeds onjuist.

Vloekend typ ik de eerst volgende mogelijkheid in die ik kan bedenken. Mijn 5de poging eindigt uiteindelijk met de ozo bekende woorden:
Wachtwoord onjuist.
Wat het dan helemaal top maakt, zijn de gevolgen die het met zich mee brengt. Als je informatica hebt bijvoorbeeld en je moet een opdracht aan het eind van de les via mail inleveren. Je maakt braaf de opdracht en moet vervolgens inloggen om hem te verzenden. Wachtwoord onjuist. Zenuwachtig werp je een blik op de klok. Nog 5 minuten voor de les voorbij is en je naar de volgende moet. Je moet nog inloggen, je opdracht versturen en je computer afsluiten. En iedereen kent de schoolcomputers. Zelfs een slak sluit je sneller af.
 Zenuwachtig tik je de ene combinatie na de andere in en telkens krijg je dat geweldige geluidje te horen dat maar één ding kan betekenen. Inloggen mislukt, wachtwoord onjuist. 

Weer een blik op de klok. Nog twee minuten, je moet nu echt afsluiten of je komt te laat. En te laat komen betekent: je de volgende ochtend om half 8 melden. Dan lever je die opdracht morgen maar in, want niets is erger dan om half 8 op school zijn. Je klikt internet weg, sluit de computer af en stormt door de gangen naar de volgende les.
Als je de volgende dag het computerlokaal inloopt, wordt je door de leraar apart genomen. ‘Waarom heb ik geen opdracht van je gekregen?’ Naar de grond kijkend antwoord je dat je niet kon inloggen omdat je je wachtwoord vergeten was. Hij gelooft je niet, dus loop je naar de schoolcomputer en weet je na drie pogingen in te loggen op je schoolaccount. Je opent je bestanden en zoekt naar de opdracht om de leraar te laten zien dat je hem echt gemaakt heb. Hij staat er niet tussen. Verwoed door de bestanden scrollend, dringt het langzaam tot je door. In je haast om af te sluiten, ben je vergeten op te slaan. De leraar loopt hoofdschudden weg, pakt wat van zijn bureau, loopt terug naar jou en legt het zonder wat te zeggen voor je neer. Diep ongelukkig staar je naar de stapel extra werk.
Lang leven het digitale tijdperk. 


Geen opmerkingen:

Een reactie posten